bikeBoard

Godzina 5.30, zima, zatłoczony, rozklekotany bus, wiozący do pracy apatycznych pracowników wszelakich branż. Zaparowane okna, duszno, ciemno. Ludzie nieskorzy do rozmów, jakby w letargu, niekiedy jeszcze drzemią. Kierowca klnie przez CB-radio, pali papierosy i dodaje gazu, by wyprzedzić na trzeciego konkurencję.

Godzina 7.00, prezes dużej firmy mknie w komfortowym samochodzie do pracy. Przez lekko przyciemnione szyby ma piękny widok. Dwie wyrośnięte nastolatki plotkując wyprzedzają go i zostawiają daleko z tyłu. Śpieszą się, idą na zakupy. A prezes pędzi dalej. Właśnie z firmy dzwonią, że kluczowy kontrahent nie ma ochoty spotkać się godzinę po wyznaczonym terminie. Prezes sunie ulicami miasta i wie, że ten kontrakt ma z głowy. Luzuje krawat i przełyka gorycz porażki. O wyraźnie przyspieszył i wrzucił dwójkę... nie, ostre hamowanie i przez głośno mówiący po klimatyzowanym wnętrzu niesie się piskliwy głos księgowej. Pyta z którego konta przelać sumę na ratę leasingową za samochód. Prezes wie tylko tyle, że spóźnienie kosztowało go raty za cały ten rok, ale pędzi dalej. Komputer VDO pokazuje średnią prędkość i spalanie. Dziewięć kilometrów na godzinę i piętnaście litrów na sto kilometrów.

A gdyby tak rzucić to wszystko i przesiąść się na rower...

Na stronie internetowej czasopisma BikeBoard przeprowadzono ankietę, której wyniki prezentują się całkiem obiecująco. Na pytanie "Jak pokonujesz drogę do pracy/szkoły" 38 proc. respondentów odpowiedziało, że na piechotę, rowerem robi to 27 proc., samochodem tylko 15 proc. i wreszcie komunikacją publiczną 20 proc. Jednym słowem rower dominuje tam, gdzie nie można dojść piechotą. Problem w tym, że ponad dwatysięce osób, które odpowiadało na postawione pytania to najczęściej miłośnicy dwóch kółek, wtajemniczeni maniacy, a nie ogólnopolska próba badawcza. Sami swoi - usprawiedliwienie w stylu "taki ładny wschód słońca, musiałem zrobić serię zdjęć" przejdzie łatwiej, niż kłopoty techniczne samochodu.

Marcin - grafik komputerowy w instytucji samorządowej

Pracuję w centrum Krakowa, które jest strefą ograniczonego postoju. Samochodu nie mogę zaparkować w najbliższej okolicy bez opłacania się sowicie magistratowi. Permanentna obstrukcja komunikacyjnych arterii miasta nie pozostawia dużego wyboru środka transportu.

Sprawdź: pogoda długoterminowa