Przejd� do g��wnej cz�ci strony

Samoloty

Click here for calendarClick here for calendar

Liczba osób
przelot w obie strony

Opcje dodatkowe

Map 24

Nowość

Poszukaj planu miasta

Zaplanuj podróż na wakacje

Autokary

Nowość


Logowanie do biletu

Bałkańskie trąby w Guča

Co roku w pierwszej połowie sierpnia w wiosce Guča w sercu Serbii w regionie Dragačevo odbywa się największy, nie tylko na Bałkanach, ale i na świecie festiwal trębaczy, czyniąc z wioski stolicę muzyczną kraju.

fot. Dominika Zaręba, Wydawnictwo Bezdroża
fot. Dominika Zaręba, Wydawnictwo Bezdroża /materiały prasowe

Impreza zwana też Dragačevski sabor organizowana jest nieprzerwanie od 1961 r. Miles Davis, który uczestniczył w festiwalu powiedział: "Nie wiedziałem, że można w taki sposób grać na trąbce!".

Dźwięk trąbki towarzyszy wszystkim najważniejszym wydarzeniom rodzinnym i tradycyjnym imprezom lokalnym w serbskich wioskach i miasteczkach. Na trąbce gra się na urodzinach, imieninach, chrzcie, ślubie, pogrzebie. Melodie są różne - od najbardziej rdzennych, przez marsze po tradycyjne tańce serbskie zwane kolo i čoček.

Tradycja grania na "trąbce z Dragačeva" ma już ponad 200 lat, a korzenie festiwalu sięgają roku 1831, kiedy książę Miloš Obrenović nakazał utworzenie pierwszej wojskowej orkiestry dętej. Większość muzyków jest samoukami, gra ze słuchu, spontanicznie, często bez nut. Co roku w festiwalu bierze udział coraz więcej grup muzycznych walczących o zwycięstwo w różnych kategoriach w prawdziwym pojedynku na trąbki. W pierwszym festiwalu wzięły udział cztery orkiestry, dzisiaj ich liczba przekracza sto. A marzeniem każdego serbskiego trębacza jest zdobycie w Guča Pierwszej Trąbki i Złotej Trąbki (nagroda publiczności).

Do miasteczka liczącego 2 tysiące mieszkańców co roku na festiwal przyjeżdża około 200 tysiące widzów. Hasłem przewodnim imprezy jest: Szaleństwo w Guča - made in Serbia. Uliczki Guča zamieniają się wtedy w niezwykłe, spontaniczne miejsce zabawy, tańca, niekończących się jam sessions i pozytywnej żywiołowej energii. Orkiestry trębaczy popisują się przed publicznością swoją grą i porywają do tańca.

Festiwal poza tradycyjnymi występami na scenie to przede wszystkim granie na ulicy, w restauracjach i barach, gdzie często w rytm muzyki piękne miejscowe Romki wskakują na stół i popisują się tańcem brzucha. Dźwięk trąbki roznosi się przez pięć dni od rana do rana bez przerwy. W uliczkach miasteczka rozstawiane są stragany z pamiątkami i rzemiosłem oraz tymczasowe gospody serwujące typowe serbskie potrawy z baraniny, kapusty, fasoli zapiekane w ceramicznych pojemnikach, ciepły chleb z kukurydzy, grillowane mięso i warzywa oraz pyszny ser kajmak. Także inni artyści - malarze, rzeźbiarze, wytwórcy rzemiosła artystycznego mają na festiwalu swoje wystawy.

Największą popularnością cieszą się parady uliczne gromadzące wszystkich występujących na festiwalu orkiestry dęte. W dorocznym programie znajdziemy także improwizację tradycyjnego wesela dragaczewskiego według obrządku XIX-wiecznego.

Imprezie towarzyszą także występy prawdziwych gwiazd, takich jak Boban Marković ze swoim zespołem Boban Marković Orkestar, który tworzył muzykę do filmów Emira Kusturicy takich jak: Arizona Dream, Underground, Czarny kot, biały kot. Boban Marković zdobył nagrodę Pierwszej Trąbki w 2001 r.

Festiwal wypromował także film pt. Gucza! Pojedynek na trąbki produkcji serbsko-bułgarsko-niemiecko-austriackiego z 2006 r. w reżyserii Dušana Milicia. Główną rolę gra syn Bobana Markovića - Marko. Pomijając dość ckliwą fabułę filmu, dobrze oddaje on klimat Serbii i Guča.

Informacje praktyczne:

Festiwal odbywa się co roku od środy do niedzieli w pierwszej połowie sierpnia.

Główną ulicą miasteczka jest ul. Republike z restauracjami i placem z pomnikiem trębacza. Stragany i tymczasowe kuchnie polowe rozstawione są głównie przy ul. Braće Ječmenić i Čede Vasovića oraz przyległych do nich.

Przeglądy zespołów odbywają się przy placu Trg Svobody na małej scenie przy domu kulury, a koncerty finałowe na dużej scenie na stadionie.

W czasie festiwalu za wjazd do płaci się za wjazd do wioski (ok. 5-10 EUR za samochód).

Tekst: Dominika Zaręba, Wydawnictwo Bezdroża

źródło informacji: INTERIA.PL/materiały prasowe

Warto zobaczyć


Skomentuj artykuł:

Wasze komentarze (2)

Dodaj komentarz

~Ruphus -

Kopiując cudze [błędne] teksty wpadamy w pułapkę ignorancji. Wiki nie jest dobrym pomysłem na pisanie artykułów. Łysa powyżej wyjaśniła autorstwo muzyki w filmach Kusturicy. M.Davis nigdy nie był w Guczy. Wypowiadał się na temat muzyki, a nie brał udziału w konkursie. Markovic wygrywał Festiwal wielokrotnie, aż poproszono go, by nie brał udziału w konkursie, lecz występował jako gwiazda. Obecnie Festiwal trwa tydzień [pon - niedz.] z głównym konkursem Orkestarów w sobotę. W niedzielę występuje gwiazda. W tym roku 2012 była to Ceca.

~Łysa -

Dużo nieścisłości, wydaje się jakby autorka nie miała pojęcia o bałkańskiej muzyce. Muzykę do filmów Kusturicy, wszystkich 3 wymienionych, tworzył Goran Bregović, nie Boban Marković. Atmosfera oddana raczej wiernie, choć pierwsza część tekstu jest właściwie skopiowana z angielskiej Wikipedii.