Impreza zwana też Dragačevski sabor organizowana jest nieprzerwanie od 1961 r. Miles Davis, który uczestniczył w festiwalu powiedział: "Nie wiedziałem, że można w taki sposób grać na trąbce!".
Dźwięk trąbki towarzyszy wszystkim najważniejszym wydarzeniom rodzinnym i tradycyjnym imprezom lokalnym w serbskich wioskach i miasteczkach. Na trąbce gra się na urodzinach, imieninach, chrzcie, ślubie, pogrzebie. Melodie są różne - od najbardziej rdzennych, przez marsze po tradycyjne tańce serbskie zwane kolo i čoček.
Tradycja grania na "trąbce z Dragačeva" ma już ponad 200 lat, a korzenie festiwalu sięgają roku 1831, kiedy książę Miloš Obrenović nakazał utworzenie pierwszej wojskowej orkiestry dętej. Większość muzyków jest samoukami, gra ze słuchu, spontanicznie, często bez nut. Co roku w festiwalu bierze udział coraz więcej grup muzycznych walczących o zwycięstwo w różnych kategoriach w prawdziwym pojedynku na trąbki. W pierwszym festiwalu wzięły udział cztery orkiestry, dzisiaj ich liczba przekracza sto. A marzeniem każdego serbskiego trębacza jest zdobycie w Guča Pierwszej Trąbki i Złotej Trąbki (nagroda publiczności).
Do miasteczka liczącego 2 tysiące mieszkańców co roku na festiwal przyjeżdża około 200 tysiące widzów. Hasłem przewodnim imprezy jest: Szaleństwo w Guča - made in Serbia. Uliczki Guča zamieniają się wtedy w niezwykłe, spontaniczne miejsce zabawy, tańca, niekończących się jam sessions i pozytywnej żywiołowej energii. Orkiestry trębaczy popisują się przed publicznością swoją grą i porywają do tańca.
Festiwal poza tradycyjnymi występami na scenie to przede wszystkim granie na ulicy, w restauracjach i barach, gdzie często w rytm muzyki piękne miejscowe Romki wskakują na stół i popisują się tańcem brzucha. Dźwięk trąbki roznosi się przez pięć dni od rana do rana bez przerwy. W uliczkach miasteczka rozstawiane są stragany z pamiątkami i rzemiosłem oraz tymczasowe gospody serwujące typowe serbskie potrawy z baraniny, kapusty, fasoli zapiekane w ceramicznych pojemnikach, ciepły chleb z kukurydzy, grillowane mięso i warzywa oraz pyszny ser kajmak. Także inni artyści - malarze, rzeźbiarze, wytwórcy rzemiosła artystycznego mają na festiwalu swoje wystawy.
Największą popularnością cieszą się parady uliczne gromadzące wszystkich występujących na festiwalu orkiestry dęte. W dorocznym programie znajdziemy także improwizację tradycyjnego wesela dragaczewskiego według obrządku XIX-wiecznego.
Imprezie towarzyszą także występy prawdziwych gwiazd, takich jak Boban Marković ze swoim zespołem Boban Marković Orkestar, który tworzył muzykę do filmów Emira Kusturicy takich jak: Arizona Dream, Underground, Czarny kot, biały kot. Boban Marković zdobył nagrodę Pierwszej Trąbki w 2001 r.
Festiwal wypromował także film pt. Gucza! Pojedynek na trąbki produkcji serbsko-bułgarsko-niemiecko-austriackiego z 2006 r. w reżyserii Dušana Milicia. Główną rolę gra syn Bobana Markovića - Marko. Pomijając dość ckliwą fabułę filmu, dobrze oddaje on klimat Serbii i Guča.
Informacje praktyczne:
Festiwal odbywa się co roku od środy do niedzieli w pierwszej połowie sierpnia.
Główną ulicą miasteczka jest ul. Republike z restauracjami i placem z pomnikiem trębacza. Stragany i tymczasowe kuchnie polowe rozstawione są głównie przy ul. Braće Ječmenić i Čede Vasovića oraz przyległych do nich.
Przeglądy zespołów odbywają się przy placu Trg Svobody na małej scenie przy domu kulury, a koncerty finałowe na dużej scenie na stadionie.
W czasie festiwalu za wjazd do płaci się za wjazd do wioski (ok. 5-10 EUR za samochód).
Tekst: Dominika Zaręba, Wydawnictwo Bezdroża
~Łysa
nie miała pojęcia o bałkańskiej muzyce. Muzykę do filmów Kusturicy, wszystkich 3 wymienionych, t...
dodaj komentarz »wszystkie wątki »