Abruzja - Dzikie serce środkowych Włoch

Zaplanowałyśmy z siostrą, że pożegnamy lato gdzieś na południu. Kiedy zaczęłyśmy sprawdzać oferty zorganizowanych wyjazdów, większość wydała nam się za droga. - Sprawdźmy tanie loty, może trafimy na coś interesującego - powiedziałam.

Po kwadransie szperania w internecie już wiedziałyśmy: lecimy do Włoch. Przelot z Wrocławia do Forli koło Bolonii, za 400 zł dla dwóch osób w obie strony był absolutnie bezkonkurencyjny. A co dalej? Znalazłam niedrogi apartament przy plaży w Montesilvano koło Pescary (dwuosobowy pokój z łazienką na 6 dni za 900 zł). - To aż 300 km od Bolonii, sporo zapłacimy za pociąg - martwiła się siostra. - Włoskie koleje nie są wcale dużo droższe od polskich - uspokoiłam ją.

Włochy powitały nas pogodą, która dla nas jest letnia, a tu uchodzi za zapowiedź jesieni. Było 27 st. C. Z Forli do Pescary jechałyśmy tylko trzy godziny (1 bilet kosztował 90 zł). Okazało się, że nasz pensjonat jest niemal nad samym morzem. Plaża z jasnym piaskiem ciągnęła się po horyzont. Adriatyk był lazurowy, spokojny jak jezioro, a piaszczyste płycizny ciągnęły się daleko w morze.

- Będę szczerze polecała ten rejon Italii znajomym, którzy mają małe dzieci - stwierdziła siostra. - To idealne miejsce na rodzinne wakacje. Dwa dni spędziłyśmy, opalając się i pływając. A potem wyruszyłyśmy w głąb lądu, w stronę wysokich gór, rysujących się na zachodzie.

Zwiedziłyśmy położone na wzgórzu miasto Chieti. Spacerowałyśmy po wąskich średniowiecznych uliczkach, zajrzałyśmy do gotyckiej katedry i kościoła św. Jana Chrzciciela z barokowymi malowidłami. Zachwyciła nas atmosfera miasta, w którym sąsiadują ze sobą zabytki z różnych epok, od pozostałości z epoki rzymskiej po barokowe rezydencje. - Nie widać tu turystów - zauważyła siostra. - Gdyby miasto z tyloma zabytkami leżało w Europie Środkowej, byłoby pełne wycieczek. We Włoszech ma jednak za dużą konkurencję.

Nazajutrz pojechałyśmy do Casale San Nicola, skąd wyruszyłyśmy na długi spacer w góry. Widoki na najwyższe szczyty Apeninów w masywie Gran Sasso były fantastyczne. Nad łagodnymi stokami, porośniętymi trawą i kwiatami, piętrzyły się niebotyczne wapienne turnie. Nie sądziłam, że w środku zachowały się tak wielkie obszary dzikiej przyrody. Do dziś w parkach narodowych w najwyższej części Apeninów żyją kozice, wilki i niedźwiedzie. Po spotkaniu z dziką przyrodą wyruszyłyśmy na spotkanie z antykiem.

Alba Fucens to starożytne miasto, którego pozostałości odsłonili archeolodzy. Są tam fragmenty świątyń, teatru, domów i dróg. - To miasto zbudowali Rzymianie jako kolonię na wrogim terenie - dzieliła się ze mną wiedzą z przewodników siostra. - Przez wieki wojowali z górskimi ludami. Często ponosili klęski, a nawet kiedy ich pokonali, zdarzały się wielkie powstania. W końcu musieli ich uznać za równych sobie i dać im prawa obywatelskie.

Ostatni dzień przed powrotem znowu spędziłyśmy na plaży, jakby chcąc zabrać ze sobą trochę włoskiego słońca. - Niektórzy moi znajomi odwiedzają Włochy, ale jeżdżą popularnymi trasami. W tym rejonie nikt z nich jeszcze nie był - powiedziała siostra. - A tak tu pięknie...

Milena Janecka