Full na Mazovię?

Bardzo duża grupa zawodników zajmująca czołowe miejsca na maratonach jeździ na rowerach wyłącznie z przednim zawieszeniem. W dodatku zwyciężają oraz zajmują czołowe lokaty na coraz to bardziej wymagających technicznie górskich trasach.

Osobiście prognozowałem, że już w poprzednim sezonie coraz więcej zawodników z czołówki polskich maratonów będzie startowało na zaawansowanych technicznie i bardzo efektywnych fullach. Tak się jednak nie stało, natomiast taki trend panuje w wyścigach XC Pucharu Świata, w których coraz to więcej zawodników przesiada się na rowery w pełni amortyzowane.

Dlatego też, gdy dowiedziałem się, że dostanę do testów fulla jednego z zawodników ścigających się na płaskich trasach cyklu Mazovia MTB Marathon, podszedłem do sprawy nastawiony sceptycznie.

Jednak gdy dowiedziałem się, do kogo należy rower, moje nastawienie zmieniło się w ciekawość - dlaczego Cezary Zamana wybrał fulla do ścigania się w swoich maratonach? Dokładnie tak, dostałem do testów rower Cezarego Zamany!

Test terenowy

Test w terenie zacząłem od spersonalizowania ustawień amortyzatora i dampera. Amortyzator napompowałem tak, aby uzyskać 10%-15% SAG. Z damperem tak łatwo już nie poszło. Chciałem uzyskać kompromis między tzw. bujaniem a efektywnością pracy.

Po paru próbach ciśnieniem optymalnym dla mojej wagi (72 kg) okazało się 170 PSI. W takim ustawieniu damper nie wykorzystywał całego swojego skoku, ale i "pompowanie" na podjazdach było ograniczone. Na asfaltowych podjazdach (pod krakowskie ZOO) utwierdziłem się w przekonaniu, że Peritus powinien być wyposażony w damper z blokadą (najlepiej na kierownicy).

Podczas szybkiego pokonywania podjazdu kadencją ok. 70-75 obrotów tylne zawieszanie cały czas pracowało. Co prawda ugięcie było minimalne, jednak cały czas odczuwalne i dla kogoś, kto na co dzień nie jeździ na fullu, denerwujące. Terenowe ataki na stojąco na podjazdach wypadają korzystnie. Czuję się jakbym jechał na swoim sztywniaku.

Po zajęciu miejsca na siodełku i mocnych pociągnięciach pedałami zawieszenie pracuje cały czas, jednak nie jest to takie denerwujące, jak na asfalcie. Przyczepność jest dobra, ale trudno jednoznacznie powiedzieć, że jedzie się dużo lepiej, niż na sztywniaku. Na zjazdach staram się wykorzystać zalety fulla i daję odpocząć nogom siedząc na siodełku.

Zawieszenie dobrze radzi sobie z dużymi przeszkodami, jednak nie jest zbyt czułe i mniejszych nierówności po prostu nie wybiera. Oczywiście można by obniżyć ciśnienie, jednak to spowodowałoby większe bujanie na podjazdach. W tej konfiguracji trzeba wybierać... Gdyby damper miał blokadę, przyjąłbym następującą taktykę: blokada na gładkich podjazdach i po odblokowaniu bardziej podatne zawieszenie na zjazdach.

Peritus montis F nie daje tej możliwości - a szkoda. W trakcie pokonywanie któregoś z kolei technicznego zjazdu zastanawiałem się, dlaczego Cezary Zamana wybrał fulla do ścigania się w jakby nie było, płaskich maratonach. Akurat wróciłem z maratonu w Dolsku, który został przeprowadzony na trasie podobnej do Mazovii. Bardzo duża ilość niewielkich przeszkód, które skutecznie wybijały z rytmu i niekiedy wystrzeliwały mnie w powietrze zmusiła do myślenia.

Pojechałem sprawdzić jak Montis - F poradzi sobie w takim terenie - pola, lasy i prędkości w granicach 30 km/h. Na pewno lepiej sobie radził z nierównościami od mojego sztywnika, jednak w przypadku mniejszych poprzecznych nierówności mało czułe na wstępie zawieszenie forsowało jazdę na stojąco.

Podsumowanie

Rower Cezarego Zamany to z pewnością full z potencjałem. Bardzo sportowa geometria, napęd oraz hamulce z najwyższej półki. Słabym punktem jest damper Monarch 2.1 bez blokady, który stawia nas przed kompromisem - albo 85%-90% maksymalnego skoku i mniejsze bujanie, albo większa czułość i mniejsza efektywność na podjazdach.