Romantyczna para przyjechała na Majorkę z dwójką dzieci pisarki - Mauricem i Solange. Wyjazd miał poprawić nadszarpnięte zdrowie kompozytora i pianisty.

Najpierw mieszkali w Palmie i Establiments, jednak postępująca choroba Chopina zmusiła ich do szukania schronienia w górach Serra de Tramuntana. Podejrzewana przez wszystkich gruźlica była w ówczesnych czasach traktowana jako bardzo groźna choroba, porównywalna z dżumą.

Kobieta wyzwolona

Pisarka opisała ich pobyt na Majorce w słynnej książce Zima na Majorce - Un hiver a Majorque wydanej w Paryżu w 1842 r. George Sand (a właściwie Aurora Dupin, baronowa Dudevant, 1804-1876, która przybrała męski pseudonim artystyczny George Sand) była kobietą niezwykle wyzwoloną jak na swoje czasy, prowadziła niezależne życie, udzielała się towarzysko, prowokowała, chodziła w spodniach, koszulach męskich, ubierała się na czarno i paliła cygara. Oto jak odnotowała moment, kiedy udało im się znaleźć schronienie w klasztorze:

"(...) Zdarzył się kolejny cud i znaleźliśmy schronienie na zimę. W klasztorze Kartuzów w Valldemossie przebywał pewien hiszpański uchodźca, który schronił się tam z nieznanych mi powodów politycznych. Podczas zwiedzania klasztoru byliśmy zaskoczeni wytwornością jego manier, melancholijną urodą jego żony i prostym, a jednak wygodnym umeblowaniem jego celi. Poezja tego klasztoru zawróciła mi w głowie. Okazało się, że tajemnicza para chce jak najszybciej opuścić kraj i że będą uprzejmi odstąpić nam swoją celę wraz z meblami (...)".

"Wyjechaliśmy do Valldemossy pogodnym rankiem około połowy grudnia i objęliśmy w posiadanie naszą kartuską celę w pięknych promieniach jesiennego słońca, które stawały się coraz rzadsze".

Ballada Majorkańska i inne dzieła

Genius loci Valldemossy i klasztoru inspirował Chopina, który stworzył tu kilka genialnych utworów. Na sprowadzonym z Francji pianinie Pleyela miał skomponować m.in.: Poloneza c-moll (op. 40.2), Balladę F-dur, zwana Balladą Majorkańską (op. 38) i Poloneza Militarnego (op. 40.1). "Pianino Pleyela, wydarte z łap celników po trzech tygodniach pertraktacji i czterystu frankach podatku, wypełniało wysokie sklepienie i rozbrzmiewało w celi magicznym dźwiękiem" - pisze George Sand. Niestety postępująca choroba pianisty zmusiła parę do szybszego, niż planowali powrotu do Francji.

Valldemossa jest dziś jedną z najliczniej odwiedzanych miejscowości na Majorce. To urocze miasteczko liczące 1750 mieszkańców, położone jest na wzgórzu, a wąskie uliczki i kamienne domy przyklejone do górskiego zbocza. W XIV w. z rozkazu króla Majorki Sanczo I (Sancho I) wybudowano w Valldemossie pałac, gdzie władca miał leczyć astmę dzięki zdrowemu górskiemu powietrzu.

W roku 1399 pałac przekazano kartuzom z Tarragony, którzy przekształcili go w klasztor, a rozbudowali w XVIII w. Mnisi przebywali tu do 1835 r., kiedy to klasztor zlikwidowano na mocy prawa Mendizabala (kasata klasztorów i ich mienia w calej Hiszpanii). Kiedy do Valldemossy przybyła romantyczna para artystów - Fryderyk Chopin i George Sand wraz z dziećmi pisarki, był już obiektem świeckim.

"Klasztor Kartuzów, usytuowany na ostatnim planie tej górskiej przełęczy, od północnej strony wychodzi na rozległą dolinę, która rozszerza się i wznosi od łagodnej pochyłości, aż do stromego zbocza, o które rozbijają się morskie fale, drążące jego podstawę. Jedno z ramion łańcucha skierowane jest w stronę Hiszpanii, a drugie na wschód. Malowniczy klasztor z obu stron góruje nad morzem" - pisała George Sand.

Informacje praktyczne

Zwiedzanie: Klasztor i Muzeum Real Cartuja de Valldemossa, Plaça Cartuja bez nr., tel. +34 971 612106, e-mail: real-cartuja@valldemossa.com, czynne pn.-sb. 9.30-18.00, nd. 10.00-13.00.

Informacja turystyczna: Avinguda de Palma 7, Valldemossa, tel. +34 971 612019, e-mail: oficinaturismevalldemossa@yahoo.es, http://www.valldemossa.com, czynna: pn.-pt. 9.00-13.30 i 15.00-17.00, sb. 10.00-13.00, nd. nieczynna.

Noclegi i gastronomia

Hostal Ca'n Marió, C. de Uetam 8, Valldemossa, tel. +34 971 612122, e-mail: info@HostalCanMario.net, http://HostalCanMario.net. Rodzinny hotel z restauracją i widokami na Serra de Tramuntana, założony już w 1890 r. Mieści się w kamiennym zabytkowym domu z zielonymi okiennicami. W restauracji można spróbować m.in. majorkańskiej potrawy z bakłażanów, zwanej tumbet.

C'An Pedro, Av. Arxiduc Lluís Salvador bez nr., Valldemossa, tel. +34 971 616027, e-mail: canpedro@canpedro.com, http://www.canpedro.com. Rodzinna restauracja założona w 1967 r. Serwuje dania kuchni majorkańskiej. Przytulna, udekorowana ceramicznymi talerzami na ścianach nadającymi jej nieco orientalnego stylu.

Cytaty zaczerpnięto z książki: Zima na Majorce, tłum. Magdalena Zorga-Krzychowicz, Wydawnictwo Bernardinum, Pelplin 2006.

tekst i zdjęcia: Dominika Zaręba, Wydawnictwo Bezdroża

Zobacz przewodnik Majorka, Minorka, Ibiza i Formentera. Baleary archipelag marzeń, Bezdroża, Kraków 2009