Historia
Nazwa wsi pochodzi od nazwy rzeki, znanej z białej, pieniącej się wody i tegoż koloru granitowych kamieni. W dokumentach z XVI/XVII w. wieś wzmiankowana jest jako Nowa Białka. Tradycja utrzymuje, że była ona ojczyzną tatrzańskich zbójników. Według legendy miejscowi górale pomagali królowi Janowi Kazimierzowi w ucieczce przed Szwedami na Węgry. To oni przeprowadzili go prastarą Wierchową Drogą (zwaną również Królewską), która istnieje do dziś, będąc jednym z piękniejszych szlaków turystycznych. W roku 1630 miał miejsce bunt przeciw krwawym rządom starosty Komorowskiego, w czasie którego spalono hutę i dwór. W 1636 roku król Władysław IV nadał pierwszy przywilej królewski Wojciechowi Nowobilskiemu, stanowiąc go sołtysem Nowej Białki. W Białce do dziś kultywowane są tradycje górali podhalańskich. Żyją tu potomkowie słynnych białczańskich sołtysów - ród Nowobilskich. Już w okresie międzywojennym Białka stała się miejscem wypoczynku wielu gości z Krakowa i z całej Polski.
Narciarstwo
W miesiącach zimowych można uprawiać tu całą gamę sportów: narciarstwo biegowe i śladowe, łyżwiarstwo, a przede wszystkim narciarstwo zjazdowe. Na zboczach Kornikowej (Horników Wierch) i na stokach Bani czynnych jest kilkanaście wyciągów narciarskich, które mogą przewieźć łącznie około 7000 osób w ciągu godziny. Większość tras zjazdowych przygotowywana jest przy pomocy ratraków i oświetlane po zapadnięciu zmroku. Przy dolnych stacjach wyciągów znajdują się mniejsze lub większe, zwykle niestrzeżone parkingi, do których możliwy jest niekłopotliwy dojazd.
