Torre Egger

Góry - górski magazyn sportowy

Droga licząca 1100 m, 37 wyciągów, o trudnościach VI 5.9/A4, 80 st. po dziś dzień nie została powtórzona.

W 1980 roku po bardzo zaawansowanej próbie z roku poprzedniego Włosi Bruno De Dona i Giuliano Giongo wytyczają Drogę Włoską o trudnościach ED 1100 m (40 wyciągów), 6/A2. Linia ta wyprowadza wprost na przełęcz między Torre Egger a Punta Herron. Następnie granią biegnie w kierunku szczytu Torrre Egger. Linia w całości nigdy nie została powtórzona.

Słoweński zespół w składzie Janez Jeglic, Silvo Karo i Franc Knez ma swoje nowe drogi praktycznie na każdym ważnym szczycie w rejonie Cerro Torre i Fitz Roya. Wszystkie te linie są najtrudniejszymi na danej górze lub ścianie i żadna z nich nie doczekała się nawet zaawansowanej próby powtórzenia. Podobnie wygląda sprawa z Psycho-Vertical - linią wytyczoną przez słoweński zespół w 1986 na południowo-wschodniej ścianie Torre Egger. Droga została wyceniona na Ed sup., ma 950 m długości (28 wyciągów), a jej trudności techniczne zostały ocenione na 7+/A3/90 st.

Rok później pod wschodnim filarem Torre Egger pojawił się włoski zespół w składzie Elio Orlandi i Mauricio Giarolli. Początkowo dwójka ta chciała dokonać pierwszego przejścia słynnego trawersu turni Torre, jednak z powodu kiepskich warunków wszystkie ich próby załamywały się w okolicy wierzchołka Cerro Stanhardt. Wtedy to wspinacze zainteresowali się starą próbą innego włoskiego zespołu w składzie Guido Cominelli, Lorenzo Nadali i Andrea Archi, który parę lat wcześniej próbował rozwiązać problem wschodniego filara Torre Egger. Wspinaczka zakończyła się sukcesem i Orlandi wraz z Giarollim stanęli na szczycie Torre Egger po wytyczeniu linii, która otrzymała nazwę Titanic i została wyceniona na 1000 m, 6b/A2/ 85 st./90 st.. Titanic jest aktualnie "najpopularniejszą" drogą na Torre Egger. To właśnie tą linią amerykański zespół w składzie Dean Porter i Steph Davis w 2005 zdobył szczyt po raz pierwszy i jak dotąd jedyny w historii, w czasie jednodniowej wspinaczki, która trwała 23 godziny. Steph została pierwszą kobietą (i jak dotąd jedyną), która stanęła na tej górze.

Ostatnią drogę wytyczono w 1994 r. Stało się to za sprawą amerykańskiego zespołu w składzie Conrad Anker, Jay Smith i Steve Gerberding, zaś linia nosi nazwę Badlands. Znajduje się ona między drogami Psycho--Vertical a Titanic i została wyceniona na VI ,1000 m, 5.10, A3, WI 4+. Oczywiście również ona nie doczekała się powtórzenia. Została wyceniona na 1000 m, 6b A2 WI5.

GÓRY, nr 9 (196) 2010